 พูดถึงเรื่องคนกินเหล้า มีอยู่ครั้งหนึ่งโดนมาแล้ว ที่สถานีรถไฟกันทารมย์ มีลุงกับลูกหลาน ๒ - ๓ คน พากันหอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรัง พูดคุยอ้อ... แอ้ส่งเสียงดัง เดินมารอรถไฟ ขบวนจากอุพลราชธานี เพื่อเดินทางเข้ากรุงเทพมหานคร ขณะนั่งรอรถอยู่นั้น ทางสถานีประกาศว่า รถขบวนที่จะเข้ากรุงเทพมหานคร ช้ากว่าเวลาที่กำหนด ประมาณหนึ่ง ชั่วโมง ลุงกับหลานซึ่งกำลังติดลม คิดว่าอีกนานกว่ารถไฟจะมา จึงตกลงชวนกันไปนั่งดื่มกินกัน กันต่อที่ร้านขายของข้างสถานีรถไฟ เพื่อรอรถเป็นการฆ่าเวลา
ขณะดื่มกินกันจนเพลินอยู่นั้น รถไฟก็กำลังเข้าสู่สถานี ลุงเรียกคนมาเก็บ ค่าเหล้า ค่าอาหาร พอมองดูเหล้าในขวด ที่ยังเหลืออีกเพียงเล็กน้อย ลุงแกเลย พูดขึ้นว่า เอ้า...รินให้หมด แล้วให้ดื่มให้หมด ในขณะนั้นรถไฟเริ่มเคลื่อนตัว ออกจากสถานี ลูกหลานรีบหอบหิ้วสิ่งของ วิ่งขึ้นรถไฟไปก่อน ส่วนลุงมัวยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มวิ่งออกมาขึ้นรถไม่ทัน แกก็เลยหยุด... ยืนหัวเราะ... ฮ่าฮ่า... ทำให้แม่ค้า ขายไก่ย่าง และผู้มาส่งผู้โดยสารสงสัย เข้าไปสอบถามลุง ๆ ... ขึ้นรถไฟไม่ทัน แล้วทำไมมายืนหัวเราะอยู่หละลุงแกตอบว่า ไม่ให้ลุงหัวเราะได้ยังไง ก็ไอ้พวกลูกหลานสองสามคนที่ มันวิ่งขึ้นรถไปนั้น มันไม่ใช่คนไป พวกมันมาส่งลุง คนที่จะไปกรุงเทพฯ นะ... คือลุงนี่ไง... ตั๋วรถไฟยังอยู่กับลุงเลย...
| |
|
